افزایش سایز قلم | کاهش سایز قلم
تاریخ تولد : ۱۷ ارديبهشت ۱۳۱۱
شاعر، منتقد

یدالله رؤیایی مشهور به رؤیا، ۱۷ اردیبهشت ۱۳۱۱ در دامغان متولد شد. وی آموزش‌های دبستانی و دبیرستانی خود را ابتدا در زادگاهش و از آن پس در تهران در دانشسرای شبانه‌روزی تربیت معلم به پایان رساند.

وی که چندسالی به کار تدریس و سرپرستی امور اوقاف دامغان اشتغال داشت، در سال ۱۳۳۲ به دنبال کودتای ۲۸ مرداد و فرار از دامغان، چندی به زندگی مخفی، و ترک و گریز گذرانید و سرانجام در اسفند ماه همان سال دستگیر شده و به زندان افتاد.

رویائی پس از خروج از زندان نخستین شعرهای خود را در ۲۲ سالگی نوشت و در مجلات آن زمان با نام مستعار «رؤیا» منتشر کرد. وی همزمان به تحصیلات خود در رشته حقوق سیاسی در دانشکده حقوق دانشگاه تهران تا اخذ درجه دکترای حقوق بین‌الملل عمومی ادامه داد و از آن پس، در وزارت دارایی استخدام شد و به عنوان ذی‌حساب و سرپرست امور مالی در ادارات و دیگر مراکز دولتی، از جمله وزارت آب و برق، سازمان تلویزیون ملی ایران و... به کار پرداخت.

او از موسسان شرکت انتشاراتی روزن بود. رؤیایی با چند شاعر دیگر، مانیفست «اسپاسمانتالیسم» را منتشر کردند که بعدها به خلق نگرش تازه شعری با عنوان «شعر حجم» منجر شد. شرکت در فستیوال‌های بین‌المللی شعر، حضور در دیدارهای جهانی شاعران، سفرهای ادبی، کنفرانس‌ها و مصاحبه‌ها از فعالیت‌های این شاعر در کنار نویسندگی به شمار می‌آید.

یدالله رویائی سال‌ها در «آنوِرونویل»، ده کوچکی در مزارع نورماندی، به سر می‌برد. او هم‌اکنون در پاریس کار و زندگی می‌کند.

از خطوط مهم زندگی ادبی او می‌توان به چند نمونه اشاره کرد:

۱۳۴۰ - بر جاده‌های تهی - انتشارات کیهان
۱۳۴۴ - شعرهای دریایی - انتشارات مروارید
۱۳۴۷ - دلتنگی‌ها - انتشارات روزن
۱۳۴۷ - از دوستت دارم - انتشارات روزن
۱۳۶۹
۱۳۷۱ - لبریخته‌ها - انتشارات نوید شیراز
۱۳۸۴ - هفتاد سنگ قبر - نشر گردون
۱۳۸۱ - منِ گذشته: امضا - انتشارات کاروان
۱۳۸۷ - در جستجوی آن لغتِ تنها - انتشارات کاروان

۱۳۵۷ - هلاک عقل به وقتِ اندیشیدن - مروارید
۱۳۵۷ - از سکوی سرخ، یا «مسائل شعر» - مروارید
۱۳۸۶ - عبارت از چیست؟ (از سکوی سرخ ۲) - آهنگ دیگر