افزایش سایز قلم | کاهش سایز قلم
۰۳ اسفند ۱۳۹۵

نسترن زینل لی/ خبرنگار

نام فاطمه راکعی بیش از هرچیز همراه با شعر و ادبیات دوران انقلاب اسلامی به گوش‌مان رسیده است. او علاوه بر فعالیت در عرصه شعر و ادب، در حوزه های اجتماعی و فرهنگی مطبوعات نیز فعالیت داشته و با رای مردم به مجلس شورای اسلامی نیز راه یافته است. فاطمه راکعی از جمله شاعران پرکار در سرودن اشعار ارزشی انقلاب اسلامی است.

مدت هاست که بیشتر شاعران خانه شاعران ایران در رسانه ملی ممنوع التصویر هستند. مثل ساعد باقری، شما و عبدالجبار کاکایی. واکنش‌تان به این دست اتفاقات چیست؟

مسلم است که صدا و سیما حق چنین رفتاری را با شاعران شناخته شده انقلاب ندارد.

اما تا زمانی که این نهاد به کارهای بی‌ضابطه و غیراصولی اش ادامه می دهد و برای فرهنگ و ادبیات، جایگاه لازم را قائل نیست، حتی اگر از ما خواهش هم بکنند، ما با آن ها همکاری نمی کنیم آن ها باید به دنبال ما باشند.

اگر برای این عرصه ها اهمیتی قائل اند. آقای کاکایی هم قطعا از این موضع انتقاد کرده اند، اگر نه جبار کاکایی، به اندازه کافی محبوب و معروف هست که نیازی به مطرح شدن از طریق صدا و سیما نداشته باشد، پس اگر هم حرفی می زنیم، انتقاد به این رفتارهای غیر اصولی است.

ما در بدنه شعر انقلاب دچار دو دستگی شده ایم. آیا این می تواند به دستاوردهای شعر انقلاب ضربه وارد کند؟

همان‌طور که برخی جناح‌های سیاسی با رفتارهای غیر اصولی به انقلاب و راه امام و شهیدان ضربه وارد می کند، صدا‌و‌سیما هم با این نوع عملکرد به فرهنگ و اندیشه اصیل انقلاب اسلامی، راه امام و شهیدان و دلسوزان انقلاب، لطمه می‌زند و بین مردم شکاف ایجاد می کند. به دلیل نقش تاثیرگذاری که صدا و سیما در فرهنگ سازی و ترویج فکر و فرهنگ دارد و در اقصی نقاط کشور می تواند موثر باشد، امام‌(ره) از آن به عنوان دانشگاه یاد می‌کردند. دورترین روستاهای ما الان به صدا و سیما دسترسی دارند و فرهنگ سازی ای که این نهاد انجام می دهد، با هیچ نهاد دیگری قابل مقایسه نیست و به همین جهت، عملکرد نادرست آن، خیلی ریشه ای به فرهنگ اصیل ما آسیب می‌زند.

از ابتدای انقلاب،شعر موسوم به دولتی، متهم به سیاسی گری بود و این سیاست بازی ها به نظر می رسد که گریبان شعر انقلاب را نیز گرفته. شما به این حرف اعتقاد دارید؟

شعر انقلاب یعنی شعر قیصر امین‌پور،سید حسن حسینی، سلمان هراتی و دیگرانی که هنوز در حال و هوای آن اتفاق معنوی که در ایران اتفاق افتاد، یعنی انقلاب سال 57 تنفس می کنند و گام به گام با مردم پیش آمده و در کنار مردم بوده اند با عشق به امام و انقلاب و راه شهیدان و شعارهایی که در انقلاب مطرح بود و آینده روشنی را برای همه ایرانیان ترسیم می کرد.آن ها با آرمان‌ها برای جنگ تحمیلی، شهدای انقلاب و رزمندگان و جانبازان جنگ تحمیلی، شعرهایشان را گفتند و الان هم آن حرکت اصیل همچنان راه خودش را به طور طبیعی ادامه می دهد. شاعران این جریان برای شعر گفتن و نگفتن‌شان ازهیچ دولت یا جریانی اجازه نمی گیرند، آن ها در کنار مردم اند و انتقاد و اعتراض خود را به وضعیت سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی در برهه های مختلف بیان می کنند. شاعران اصیل انقلاب، همواره صدای ملت بوده اند و تا وقتی که شعر جوان کشور از خاستگاه همان جریان به پویایی خود ادامه می دهد، این شعر جریان خواهد داشت و به نسل‌های آینده منتقل می شود. شعر انقلاب یعنی شعر معنویت،اخلاق،انسان دوستی و خیر خواهی و در یک کلام نشات گرفته از اسلام رحمانی است.

خانم راکعی، در فیلم «چ»، آقای حاتمی کیا دیالوگی دارند که در آن فرمانده ای به شهید چمران می گوید:«تو چمران خمینی هستی یا چمران بازرگان؟» می خواهم صراحتا از شما بپرسم که شما شاعر دولت هستید یا شاعر ملت؟

من هرگز شاعر هیچ دولتی نبوده ام و افتخار می کنم که شاعر کوچک آرمان‌های بزرگ ملتم هستم.