سنجاقک ها

رویای رنگین

سنگ های پرنده

دیداری دیگر

در وقفه میان درختان ، برف!

کودکانه ها و غزل

کاش کمی بد بودی

ناگهان اورا به نام کوچکش خواندند...

صدای شاعر-4(مشفق کاشانی)

صدای شاعر-3_(احمدرضا احمدی)

 نام اصلی: محمدرضا رحمانی

زاده : ۲۰بهمن ۱۳۰۸ بروجرد -

مرگ: ۱۳۷۰ تهران، نویسنده و شاعر معاصر ایران بود.

سربازي با گلوله برفي


انگلیس
امریکا
روسیه
عربستان
آلمان
هر چقدر این جیپ عراقی را هل می دهند
روشن نمی شود
من و چند سرباز ایرانی
جیپ عراقی را
عقب عقب هل می دهیم
آنقدر که اسیر می شویم

مجيد سعد آبادي

شبانگاهان
ترانه و تصنیف

من که صد نی حرف دل- در گلو دارم
با خیالت روز وشب – گفتگو دارم

کی شود تا من نهم- سر به دامانت
از ازل این لحظه را- آرزو دارم

شبی بیارا نازنین یارا
به جلوه‌ی خود، خلوت مارا

از شرابه‌هاي روسري مادرم

مجموعه شعري در وصف حضرت زهرا (ع)

«مادر آسماني است و همانند خداي آسمان و زمين، آفريننده! چه رسد به آسماني‌ترين مادر زمين، همسر آسماني‌ترين پدر زمين ....»

«شايد باور نكني هميشه پشت نگاه تو سنگر گرفته‌ام»

از تهی‌دستی است که کسی مفاهیم دیگری را از قالب اثرش بیرون می‌آورد و در اثری به نام خود منتشر می‌کند. مفاهیمی که حاصل سال‌ها زحمت و تلاش صاحب اثر است.
 مفهوم سرقت در لغت فارسی به معنای دزدی کردن و دزدی، مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ دزدیدن مال و دارایی شخص دیگری و به تصرف درآوردن مالی که هیچ حقی بر آن نداشته​ای.

كنار ميز قديمي، در ازدحام فشردن

حسابدار خسيسي است محو صفر شمردن

چه قدر حوصله دارم براي پول كه ديگر

چه كار كرده به غير از همين به درد نخوردن

چه گورها ست كه در انتظار مرده ديگر

شعور گوركنان خسته از به خاك سپردن

در اين معامله حق السكوت را نگرفتم

كه صبر داشته باشم براي نام نبردن

هنوز ساختمان ها به خوردِ خاك نرفته

و برج ساز كه مي لرزد از هراس نمردن

مريم جعفري آذرماني